DE VIJF VRAGEN AAN….. TOM VAN VLIET
Door Max Ruiters
Gepubliceerd op 20 april 2020
De vijf vragen aan Tom_van_Vliet-Delfin Executives
DE VIJF VRAGEN AAN….. TOM VAN VLIET
Door Max Ruiters
Gepubliceerd op 20 april 2020

Als specialist in het vervullen van toezichthoudende functies, spreken we bijna dagelijks (potentiële) toezichthouders, opleiders, bestuurders en stakeholders. Persoonlijke en vaak indringende gesprekken, geven ons een inkijk en een goed beeld van de beweegredenen om een toezichthoudende functie te aanvaarden. Het houden van toezicht is inmiddels ontwikkeld met al haar verplichtingen, verantwoordelijkheden en maatschappelijke opgaven. Elke maand stelt Delfin Executives 5 vragen aan een toezichthouder.

 

“Als je denkt ik pas niet, moet je het juist doen”, Tom van Vliet

We spraken Tom van Vliet, Manager Maatschappelijk Presteren bij ZOwonen de Raad van Toezicht bij het voormalige Huis voor de Zorg dat van een verenigingsstructuur is getransformeerd tot Stichting Burgerkracht Limburg.

Waarom wilde je toezichthouder worden?

Tja…waarom. Uit nieuwsgierigheid. Ik was er van bewust dat er ‘zoiets als een toezichthouder’ bestond maar dat was vooral mistig. Wat is dat nou? Wat doen die mensen? Dat triggerde me. Die nieuwsgierigheid is ook telkens mijn drijfveer. “Mijn loopbaan kenmerkt zich door vreemde combinaties. Van werken in de sport en evenementensector tot lesgeven in het Hbo en een overstap naar een woningcorporatie…telkens nieuwe uitdagingen waar ik in het begin niet wist waar ik aan begon.

Maar wel steeds het maatschappelijke karakter van de organisatie. Of dat nu de voetbalvereniging, de bank, mijn werk bij ZOwonen of Burgerkracht is. Iets betekenen voor en geloven in je omgeving, dat zit in mijn dna.

Daarnaast moet het te combineren zijn met je privé en werkomstandigheden. Als vader van 3 jonge kinderen is het ook thuis druk maar goed te organiseren. Het is mijn eerste toezichthoudende rol en dat was best spannend. Juist omdat ik geen ervaring heb, vond ik dat ik het moest doen. Mijn vrouw en ik waren al verbaasd dat ik werd uitgenodigd voor een gesprek want ik dacht ook dat toezichthoudende functies bestemd waren voor rasechte bestuurders en oude door de wol geverfde commissarissen, zeg maar de old-boys. Niet dus.

Juist die onbevangenheid om toch te solliciteren en er toch voor te gaan, sprak de selectiecommissie aan en leeftijd speelde dus geen enkele rol. Ik was en ben gewoon Tom en dat is de kracht, jezelf blijven.

Ben je niet te jong voor een toezichthoudende functie?

Te jong? Juist niet. Leeftijd is niet van belang, wel je houding of je levenservaring. Ik maak ook wel stiekem gebruik van mijn jong imago. Telkens vragen stellen die onbevangenheid tonen. Zelfs de onnozele en voor de hand liggende vragen. Overigens is dat ook wel af toe lastig gezien mijn karakter. Ik heb echt moeten leren om even op je handen te blijven zitten en niet meteen met de oplossing te komen. Je eigen mening even uitstellen, luisteren, vragen stellen. Het is de vraag die je stelt, niet de mening die je vormt! Dat komt de kwaliteit van de besluitvorming ten goede. Dat ik 34 jaar ben is niet van belang voor het uitoefenen van mijn taak, wel de samenstelling van de Raad. Alleen maar jonge honden is niet goed en alleen maar gepensioneerden ook niet.

Gelukkig is de Raad van Toezicht bij Burgerkracht zeer divers. Een ervaren voorzitter, een huisarts, een consultant, jong-oud, man-vrouw en dat allemaal in balans. Dat was wel een enorme klus bij de samenstelling. Er was geen Raad, die hebben jullie (Delfin, red.) gevormd. Als nieuwe toezichthouders hebben we in het begin dan ook veel tijd besteed aan teambuilding en dat komt nu goed van pas. Zeer divers maar goed ‘aan elkaar gewaagd’ om het populair te zegen. De mensen om je heen zijn zeer belangrijk voor het functioneren van de gehele raad ten gunste van de organisatie en vooral de doelgroep waar je voor zit!

Wat zou morgen in toezichthoudend Nederland direct veranderd moeten worden?

De mist. Het imago. Toezichthouders hebben vaak nog een diffuus imago, het beeld dat ik ook van de toezichthouder had toen ik solliciteerde. Vaak komt alleen in de krant als er iets mis is en ja…dat hebben we ook zelf in de hand. Laat als toezichthouder zien waar je mee bezig bent, ben zichtbaar, laat zien dat je integer bent en dat we last hebben van het mistige, ouderwetse imago. Borst vooruit en aan de slag, toezicht. Het moet nu echt gedaan zijn met het imago van cognac-drinkende en sigaar rokende old-boys in mooie bruine leren fauteuills. Toezicht houden is een serieuze aangelegenheid met de bijbehorende verantwoordelijkheden. Laat zien wat je doet!

Waarom is goed toezicht in jouw ogen belangrijk?

Ik ben voorstander van het Nieuwe Toezicht, dichtbij de mensen, dichtbij de organisatie en toch met gepaste afstand. Bij Burgerkracht hebben we het geluk dat het een nieuwe organisatie is waar we het toezicht vanaf het begin vorm konden geven met nieuwe mensen die elkaar niet kenden. Als je goed toezicht houdt, help je een organisatie die ook nieuw is enorm.

Natuurlijk ben je een controlerend orgaan maar je kijkt met een andere bril van buiten. Burgerkracht is ‘de stuwende kracht achter burgerpartipatie’ met de kennis en kunde van het voormalige Huis voor de Zorg. Het sociaal domein is erg belangrijk en mijn ervaringen als Manager Maatschappelijk Presteren bij ZOwonen komen dan ook hier goed van pas.

Goed toezicht kan dan enorm helpen door eens vanuit andere perspectieven naar uitdagingen te kijken. Ik las vorige maand de 5 vragen aan Karlijn van der Graaf in het kader van deze rubriek. Haar statement over het belang van goed toezicht onderschrijf ik helemaal. Toezicht is geen hobby, goed toezicht is een vak.

Welke tips heb je voor een nieuwe toezichthouder?

Durf onnozel te zijn. Denk niet dat je het allemaal weet, stel vragen. Dat lijken open deuren maar is o zo belangrijk. En beheers je. Vaak zie je iets en wil je acteren. Weet dan dat dat niet direct je taak is maar van de bestuurder. Met hem of haar kun je sparren maar schiet niet direct in de actie-modus om het zelf op de lossen. Dan breng je de bestuurder maar ook jezelf en de Raad in een lastige positie. Je voelt je eigenaar van een probleem maar bent het niet en dat beperkt je tamelijk.

Zorg verder dat je voldoende informatie tot je krijgt. En dat is best pittig. Natuurlijk ben je afhankelijk van de informatie die je van de bestuurder krijgt maar ga ook zelf op onderzoek uit en in gesprek met mensen in je organisatie. Blijf jezelf, in mijn geval: blijf Tom.

En de belangrijkste tip: als je denkt “ik pas niet”, moet je het juist doen”.

max ruiters

partner

Binnen Delfin gespecialiseerd in vacatures binnen de non-profit sector zoals Zorg, Onderwijs, Gemeenten

Daarnaast  gespecialiseerd in het invullen van en toezichthoudende functies.

Share This