Vijf vragen aan Rob Huppertz

Ik sprak met Rob Huppertz, sinds 2007 directeur/bestuurder bij GaiaZOO, voormalig lid RvC bij Ontwikkelingsmaatschappij Midden Limburg (OML) en sinds 2023 lid Raad van Toezicht en Auditcommissie bij Elisabeth Strouven Fonds.

Je geeft aan “bij te willen dragen aan de maatschappij”, dat klinkt cliché

Het gaat er juist niet om hoe het klinkt maar hoe je er invulling aan geeft. Als toezichthouder moet je intrinsiek gemotiveerd zijn om een organisatie én de maatschappij van waarde te voorzien. Ervaringen die ik heb als directeur/bestuurder neem ik mee en breng ik in. Die ervaring is ook handig om structuren te doorzien om de juiste dingen te doen.

GaiaZOO is vorig jaar van eigenaar gewisseld. Voorheen werkten wij naar tevredenheid met een Raad van Commissarissen namens de beide aandeelhouders waaronder de gemeente. Mijn rol daarin was uiteraard die van bestuurder.

Bij Ontwikkelingsmaatschappij Midden Limburg maakte ik deel uit van de RvC die tussen de bestuurder en de gemeentelijke aandeelhouders in staat. De andere kant van de tafel dus. Dat vind ik ook terug bij mijn huidige toezichtfunctie bij het Elisabeth Strouven Fonds.

Toezicht houden doe je niet door even een papiertje erbij te halen, nee dat beleef je, dat voel je en dat uit je in het belang van de organisatie en de stakeholders waar je het voor doet.

Overigens werken we bij GaiaZOO nu met een Raad van Advies. Iets andere verantwoordelijkheden maar ook hierin dezelfde drijfveren: “volg je hart en gevoel bij de keuze voor een toezichthoudende rol”.

Heb je dat gekregen wat je van toezicht verwachtte?

Toen ik pas begon als RvC-lid hadden we bij OML te maken gehad met een directiewisseling. Belangrijk is dan – crisis of niet – dat je transparant en standvastig bent richting de organisatie en je aandeelhouders. Je hebt te maken met publiciteit. Dat heb ik bij GaiaZOO ook. Als hier iets gebeurt, staat het in de krant en dan moet je zorgen dat je RvT of RvC niet verrast wordt. Geen verrassingen is een credo waar ik me helemaal in kan vinden.

Daarnaast heb je ook altijd te maken met voor- en tegenstanders bij semipublieke organisaties. Als je bij OML inzet om meer werkgelegenheid te genereren door ontwikkeling van bedrijfsterreinen, heb je veel voorstanders maar ook tegenstanders die ‘de verdozing’ niet zien zitten. Daar moet je begrip voor hebben.

Juist door slim en duurzaam met nieuwe projecten om te gaan, door omwonenden te betrekken en door duurzame keuzes te maken kun je bijdragen en begrip kweken. Het team van OML is klein maar zeer vakkundig en legt de focus op werkgelegenheid, duurzaamheid en regionale samenwerking. Als afgestudeerd sociaal-economisch geograaf sluit dat voor mijn gevoel ook naadloos aan op waar ik ooit voor heb gekozen. Daar kijk ik met trots op terug en nu is het tijd voor anderen om die gedachte voort te zetten.

Als je kunt inzetten voor impactvolle organisaties dan geeft dat voldoening maar het kost wel tijd. Dat is wel iets waar je je als toezichthouder van bewust moet zijn. Overigens voel ik me juist thuis bij dit soort organisaties met een hecht team. De klik met de toezichthouders is dan heel belangrijk en dat werkt prettig voor alle betrokkenen.

Waarom ben je toezichthouder bij het Elisabeth Strouven Fonds?

Bij het Elisabeth Strouven Fonds ligt de focus op mens, cultuur en natuur. Op ‘goed doen’ voor de maatschappij waarin wij leven. En dat past bij mij als persoon. De focus op ‘mens’ vind ik belangrijk: wát wil je nalaten, hóe wil je bijdragen? Er is te veel ongelijkheid, armoede en sociale problematiek. Cultuur is van levensbelang en ik ben trots op hoe we de kennis van deze disciplines binnen onze RvT hebben geborgd.

In het verleden heb ik een aantal jaren gewerkt bij Joop van den Ende Theaterproducties. Hoewel dit van een ander kaliber is, leert het welke rol cultuur in onze maatschappij kan vervullen. Niet geheel verrassend ben ik binnen de RvT vooral betrokken op het thema Natuur.

De missie van GaiaZOO is dat we bezoekers willen laten ervaren en realiseren hoe bijzonder onze aarde is. Koester wat we (nog) hebben en realiseer je het belang van biodiversiteit. Die staat onder immense druk maar er is maar één aarde. Hoe zorg je als bewoner dat de wereld steeds een beetje beter en mooier wordt?

Dat is ook de kern van het Elisabeth Strouven Fonds. Het is veel meer dan de beheerder van een (aanzienlijk) vermogensfonds, hoewel dat beeld af en tot nog eens opborrelt bij sommigen. Mijn sollicitatie voelde dan ook niet als een ondervraging. Het was een gesprek waar we wederzijds zochten naar complementariteit en dat paste. Samen met de medewerkers van het fonds hebben we ook een jaarlijkse projectendag waarin we ervaren wat organisaties kunnen betekenen voor de medemens dankzij de bijdrage van het fonds. Dat is niet alleen inspirerend en leerzaam maar vooral ook erg gezellig. Een aspect dat voor mij heel relevant is voor toezichthouders onderling!

Wat moet er morgen veranderen in toezichthoudend Nederland?

Vooropgesteld: het kleine aantal raden dat ik ken, is goed bezig en met oprechte bedoelingen wordt keihard gewerkt aan en voor de organisaties. Een goed instrument om steeds het beste te willen blijven doen voor je organisatie en de omgeving is de zelfevaluatie van een Raad van Toezicht of Commissarissen.

Binnen de RvT van Elizabeth Strouven Fonds besteden we daar veel tijd aan, al dan niet met ondersteuning met specialisten uit het veld. En daar mag denk ik forser op ingezet worden. Wat doe je als RvT of RvC met de uitkomsten? Pak je ze ook echt op, ga je ermee aan de slag of is het alleen om het vinkje te zetten.

Ik gun toezichthoudend Nederland dat die zelfevaluaties nog meer vanzelfsprekend zijn en niet worden gezien als een verplicht nummertje. Hoe mooi zou het zijn als hier geen regelgeving voor nodig was en de raden dit zelf intrinsiek omarmden?

Welke tips heb je voor (aankomende) toezichthouders?

Je moet het doen omdat het bij je past en niet om er beter van te worden. Een goed functionerende RvT is een kritische RvT.Wat ik belangrijk vind bij de samenstelling van een RvT is dat we af moeten stappen van het verzamelen van ‘belangrijke namen’ in een Raad omdat dat blijkbaar goed zou zijn voor een organisatie.

Zoals eerder benoemd, is de RvT van het Elisabeth Strouven Fonds voor mij een heel goed voorbeeld. Een zeer divers gezelschap met totaal verschillende achtergronden en interesses. Voor ons geldt zeker dat als je als toezichthouder in staat denkt te zijn die impactvolle bijdrage te leveren: go for it! Laat zien wat je kunt toevoegen als toezichthouder en laat je niet afschrikken. Realiseer je wel van tevoren wat toezicht houden is, dat het een verantwoordelijke taak is, dat het tijd kost en durf elkaar aan te spreken. Baantjesjagers hebben, denk ik, weinig te zoeken in toezichtland.